कविता दिन

 

कविता दिन .. मनःपूर्वक शुभेच्छा!!

कविता तर असतेच प्रत्येकाच्या मनात..ह्या निमित्ताने पुन्हा एकदा तिची आठवण.

नील मे तैरता सुर्ख फुल, सुर्ख नील'

प्रत्येक फोटोमागे एक कहाणी असते...कधी कधी फोटो नंतर देखील असते. काल फोटो पोस्ट केल्या केल्या हिंदी चांगले जाणणारी माझी मैत्रीण पल्लवी गोरे हिने निरोप पाठवला..'नील मे तैरता सुर्ख फुल, सुर्ख नील' .. त्या ओळीतील लय मनात गुंजत राहिली..आणि हिंदी भाषेचे वैभव देखील..

मग आज काही ओळी लिहिल्या, पल्लवी ने काही भर घातली..अशी झाली आमच्या दोघींची ही कविता तयार..

नील में तरंगित रक्तिम पद्म या सुर्ख नील

मद्धम हो उजियाला, तेज सलील

नीरधर के उर झलकी तेज लकीर

या नीलकंठ के जटामें लहरता गंगा नीर

धरा का प्रयास, निकली आकाश छूने

माध्यम मिलन का अहा!! गगनचुंबी अट्टलिकाएँ

भाळीच्या ग रेषा बाई

 

भाळीच्या ग रेषा बाई खोल खोल उमटल्या

सुखा दुःखाच्या ग लाटा त्यांनी कितीक झेलल्या

काया झिजली झिजली उन्हा पावसाचा मारा

वर्षे आली वर्षे गेली.. विसावा ही नाही जरा

चांदी आली डोईवरी,अनुभव जगण्याचा

 भोगलेल्या जन्माचा ग असा थांग लागायाचा

त्वचा रापली रापली जणू भट्टीतले सोने

लागे कस लढण्याचा दिस मास होती उणे

तुझी नजर करारी सोसलेली, जाणलेली

आयुष्याला भिडे थेट, पापणी न लवलेली

मिटलेल्या ओठांमागे किती कहाण्या दडल्या

निग्रहाने नियतीला अशा सामोऱ्या ग गेल्या

- वृंदा टिळक.