महाशिवरात्र - २०२६
जाणीवसमृद्ध भावगर्भ काव्य लिहिणारी माझी मैत्रीण सई लेले हिने सकाळी तिने लिहिलेली शिवस्तुती पाठवली. मनात उतरत जाणाऱ्या, अतिशय सुंदर अशा त्या काव्यपंक्ती होत्या. त्यातील गिरीनायका आणि विजनात हे वाचतानाच नजरेसमोर आले ते शिवाचे हेच रूप. घनदाट जंगलातले, पर्वत रांगांनी वेढलेले, मनुष्य वस्ती आसपास नसलेले असे हे स्वयंभू रूप.
जगातले सर्वात मोठे स्वयंभू शिवलिंग अरुणाचल येथील झीरो मध्ये आहे. आम्ही तिथे जाऊन आलो त्याला आता सात आठ वर्षे झाली. पण काही अनुभव मनावर कोरलेले असतात. तसेच कोरलेले आहे हे शिवाचे अद्भुत रूप.
आम्ही गेलो तेव्हा आमच्या खेरीज त्या परिसरात माणूस म्हणजे फक्त शंकराच्या शेजारी बसलेले गुरुजी. बाकी कोणीही नाही. इतके निवांत सविस्तर, मनभर दर्शन आमच्या भाग्यात लिहिलेले होते हेच खरे. अन्यथा त्या वेळी फारसे प्रसिद्ध नसलेले, जाण्याचा धड रस्ताही नसलेले हे मंदिर अरुणाचलच्या प्रवासी नकाशावर नव्हतेच!
तेव्हा हा शंकर उघड्या आकाशाच्या खाली होता. पण भंवताली बांधकाम चालू होते. ( आम्ही गेलो त्या दिवशी बांधकामावरचे मजूरदेखील नव्हते!) आत्तापर्यंत मंदिर झालेही असेल बांधून. मला मात्र तेव्हा पाहिलेले रूपच कायम स्मरणात राहील.
पंचमहाभूतांनी निर्माण झालेल्या ह्या विश्वाची रसरशीत जाणीव करून देणारे ते स्थल, तिथला शांत एकांत, नीरव शांतता. मंदिरात जातानाचा अतिशय अवघड रस्ता, रस्त्यावरून दिसणारे अथांग आकाश आणि त्या खालची तेवढीच अथांग शेती, दूरवरचे डोंगर, गवतातली रानफुले, आकाशात मधूनच उडणारे पक्षी .. सारे अजून मनात ताजे आहे.
आता तिथे जायचा रस्ता चांगला झाला असेल. आता तिथे मंदिर बांधले गेले असेल. आता आजूबाजूला पूजा साहित्याची, चहा नाश्ता विकणारी दुकाने आली असतील. आता विजनात रमलेला शंकर नागरी संस्कृतीच्या जवळ आला असेल. असो!!
त्या वेळच्या भेटीविषयी, सिद्धनाथ महादेवाविषयी, झीरो विषयी अधिक वाचायचे असेल तर ब्लॉगची लिंक देते आहे.
यू ट्यूब लिंक आहे ती सई लेले ह्यांचे काव्य मी वाचले आहे त्याची. सोबतीला ह्याच महादेवाचे रूप आहेच!
https://youtube.com/shorts/_1jfkh2RP1w?feature=share
https://silvervegantravels.blogspot.com/.../blog-post_8.html
No comments:
Post a Comment