सार्थ
उनाड व्हावे शब्दांनीही
सैल सोडूनी लगाम सगळे
विहरत जावे इथे तिथे अन्
शोषून घ्यावे रंग वेगळे
हळू हळू मग नभामधले
उतरेल चांदणे शब्दांवरती
उजळत जातील कडे कपारी
चमकत राहील चांदण कांती
सोडून मग तेजाची उजळण
गुहा बघावी गर्द अंधारी
सघन गडदशी दुःखाची उधळण
मुरवून घ्यावी खोल अंतरी
तिथूनी दिसावा एक झरोका
अंधार भुयारी ठेचकाळता
दुरातूनी यावी किरण शलाका
अर्थांतरी शब्दाने धडपडता
यावी सागरा उधाण भरती
भाव अंतरी चिंब मुरावा
असा अनोखा शब्द लाभता
सार्थ कवीचा जन्मच व्हावा
No comments:
Post a Comment