राधा कमळ
बहिणी कडे ही फुले आणि ह्या ओळी उमलल्या!!
उमलले फूल,
पडली गं भूल
वेलीच्या कानांधले ,
जणू हलते डुलते डूल
- अंजली चितळे
मग आमच्याकडे ही कविता उमलली.
उमलले फूल
पडली ग भूल
वेलीच्या कानांत
हलले ग डूल
लालडी चुनरी
राधा ग ल्याली
वारियाने हाले
कशी सावरली?
बासरीचे सुर
उमटले दूर
मन ते आतूर
राधा बावरली
सूर ते गुंजले
तनात मनात
हलले ग डूल
राधेच्या कानात!!
भरला ग मोद
पूर्ण त्रिभुवनी
कान्हा तो मोहन
वसे ध्यानी मनी
- वृंदा टिळक.
त्यावरच्या बहिणीच्या ओळी!
नाजूक माझी वेल,कसा सोसेल?
प्रीतीचा खेळ,बघ भांबावेल
ही कमलण माझी राधा
का तिज मदनाची बाधा?
सवंगडी तिचाही साधा,
नच लौकिक जगती शोधा
- अंजली चितळे.
No comments:
Post a Comment